Jan Kochanowski

#1707
Temat utworzony · 2 Posty · 42 Wyświetlenia
  • Omów filozofię życiowa zawartą w 3 wybranych pieśniach Jana Kochanowskiego.

  • Kochanowski uznał cnotę, wynikającą z filozofii stoików, za jedną z najważniejszych wartości, którą jednostka powinna kierować się w swoim życiu. Uwidacznia się to szczególnie w Pieśni XII z Ksiąg wtórych, w której twórca nakreślił problem nieidealnego świata, przepełnionego obłudą i wzajemną nienawiścią. Cnota stanowi wartość samą w sobie, nie przynosi żadnych materialnych korzyści, a jedynie spokój i ład wewnętrzny. Przenosząc to na grunt współczesności, myśl Kochanowskiego można potraktować to jako nawołanie do zanurzenia się w swoim ,,Ja" i odnalezieniu harmonii, niezakłóconej światem zewnętrznym.. Oznacza to kierowanie się określonym etosem moralno-etycznym (Kochanowski powoływał się na wiarę chrześcijańską), co miałoby wpłynąć na kondycję świata.

    Pieśń o spustoszeniu Podola jest tak naprawdę katalizatorem budzenia świadomości społeczeństwa polskiego. Kochanowski zwraca tutaj uwagę na patriotyzm, a raczej na jego brak ze strony polskiej szlachty. Obrona ojczyzny, pielęgnowanie tradycji jest dla niego obywatelskim imperatywem, o którym każdy powinien pamiętać. Nie odnosiłbym się do wspomnianych w tekście Turków, a ogólnie do problemu współczesnego świata, który dąży do jego ujednolicenia - przeciwstawiał się temu m.in. Levinas, uznając zachodnią filozofię za szczególnie krzywdzącą dla indywidualizmu jednostek. Współcześnie - zobrazowanie społeczeństwu istoty patriotyzmu, który łączy się z tradycją i spuścizną przodków. XXI wiek niejako zmusza ludzi do refleksji na temat bezpieczeństwa wewnętrznego, co pośrednio łączy się z tekstem Kochanowskiego.

    W Pieśni II z Ksiąg wtórych odniósł się do odwiecznych praw fortuny, która nieuchronnie może odwrócić się od człowieka - lub wręcz przeciwnie, obdarzyć go niezwykłymi darami mającymi raczej duchowy wymiar (,,Nie dufaj w złoto i w żadne pokłady"). Kochanowski pisze zatem, że nie należy przywiązywać się do żadnej wartości, szczególnie materialnej, ponieważ w każdej chwili może ulec destrukcji. To, co zostało w jakiejś chwili dane człowiekowi, przemija. Renesansowy twórca ponownie odnosi ponownie do pojęcia cnoty (określonych zasad, postawy stoickiej) - tutaj w znaczeniu przyjmowania rzeczywistości taką, jaką jest. Postawę tę bardzo łatwo przenieść na grunt XXI wieku.

Ostatnio dodane zadania: