Opis krajobrazu inspirowany sonetem Mickiewicza STEPY AKERMAŃSKIE.

#1508
Temat utworzony · 2 Posty · 438 Wyświetlenia
  • Opis krajobrazu inspirowany sonetem Mickiewicza STEPY AKERMAŃSKIE. Trójdzielna kompozycja i cytaty z utworu. Możesz skorzystać ze współczesnych zdjęć Krymu. Praca na około 150 słów.

  • Jadąc poprzez akermańskie stepy, gdy spojrzymy w dal, dostrzec możemy ogrom przestrzeni, jawiącej się niby „suchego przestwór oceanu”. To widok zapierający dech w piersiach, jak ocean, budzący nas do zadumy nad małością człowieka. Nad jego kruchością wobec ogromu i piękna przyrody.

    Wśród zieloności, „śród fali łąk szumiących”, eksplodują barwy. To moc kwiatów, która niby powódź zalewa równinę. Gdzieniegdzie dostrzec można „ koralowe ostrowy burzanu”, wysokie, bujne zarośla, na które składają się wszelakiego rodzaju chwasty: łopiany i osty. Wszystko to drga i faluje smagane wiatrem, tak, że wóz, „jak łódka brodzi” w roślinności. Nie widać „nigdzie drogi ni kurhanu”, bo i człowiek z rzadka zapuszcza się w te dzikie rejony.

    Gdy słońce zniknie, jedynymi przewodniczkami są gwiazdy jaśniejące na niebie. „Tam z dala błyszczy obłok - tam jutrzenka wschodzi” , więc czy to gwiazdy, księżyc, a może światła miasta Akermanu – twierdzy nad Dniestrem. A może latarnia morska , „lampa Akermanu" – przewodniczka zagubionych żeglarzy? Trudno orzec. Panuje wówczas cisza tak wielka, że słychać ciągnące żurawie i motyla, który kołysze się w trawie.

    Akermańskie stepy przepełnione są zadumą i tajemnicą. To piękno, jakiego trudno szukać gdzie indziej. To miejsce niezwykłe i skłaniające do refleksji.

Ostatnio dodane zadania: